การมองสิ่งที่เรารัก ค่อยๆเดินจากไป

มันเปนควมรุ้สึกที่เจ็บปวดใจอย่างถึงที่สุด

ถึงแม้ว่าเราจะพูดเสมอว่า "ไม่เปนไร"

แต่สิ่งหนึ่งที่มนุษย์ ส่วนใหญ่นั้นเป็นคือ  

"ปากไม่ตรงกับใจ"

อาการเช่นนี้ ยังคงวนเวียนอยู่ในความรู้สึกเสมอมา

จนกว่าจะมีผู้ที่ปลดปล่อยเรา 

หรือกาลเวลาจะช่วยเยียวยา  

แต่มันจะอีกนานซักแค่ไหน 

ที่จะทำให้เรา กลับมามีรอยยิ้ม

เหมือนที่คนรอบข้างของเราคุ้นเคย

ไม่อยากทำหน้าซึมอีกแล้ว 

รู้ตัวว่าต้องทำอย่างไร  แต่ทำไมทำไม่ได้ก็ไม่รู้

เมื่อไหร่ จะมียาวิเศษ ที่จะช่วยรักษาบาดแผลนี้ได้

ใครมีช่วยส่งมาให้หน่อยนะ ขอร้อง